maandag 5 oktober 2015

Bric-col-cage 03

Collage

IN HET HOOFD VAN MIJN OMA
vertel ik het verhaal van een meisje en haar oma.
Oma heeft een hondje 'Kwik' en draagt een haarnetje in bed. Ze schilt een appel tot één lange slinger.
Oma schrijft gedichten voor feesten of om verdriet te genezen.



Zondag is het rustdag, dan neemt oma een voetbad.
Haar hoofd is een huis met geheimzinnige kamers.
Oma ziet van alles wat er al lang niet meer is.
Zo wonen mijn oma en ik in dezelfde stad, maar
ziet zij die anders.
Oma geeft straten en pleinen andere namen.
Ze spreekt over franken en rekent in munten, die niemand gebruikt.
Zij spreekt over tijden en mensen die ik enkel
herken van de foto.



De Schmolck 02

De SCHMOLCKen familie breidt zich uit:

Heel wat inspiratie pluk ik uit het ongeziene, het afgedankte, het afval(lige). Er is zoveel lelijkheid
in de steden, geweld op het nieuws en kapotmakerij van natuurschoon. Om dit voor mezelf leefbaar
te maken, ga ik opzoek naar 'de parel in de pijn'. (wat trouwens de titel is van een interessant boek over mensen die ondanks of dankzij hun ziekte, ongeluk of miserie, een nieuwe weg vonden om te leven en hun talenten te ontwikkelen.) Die parel dat is een prachtig gevormde stronk of tak aan de voet van een gekapte boom, materiaal voor mijn recycle robots bij een afbraakwoning of zwerfvuil waarin ik weer een nieuwe Schmolck ontdek.


                                     Schmolck op de Meir in Antwerpen in de gietende regen.

   

Schmolck van gemorste rode verf in de Sleepstraat in Gent maakt voorzichtig contact met andere,
blauwe vlek-Schmolck.
                      
                      Schmolck van papieren zakje en zaad van een boom of struik.
    Dit Schmolck-spook verscheen op een reclamepaneel nadat alle affiches eraf waren geschraapt.
                             Schmolck-mannetje verstopt in het hout van een oude plankenvloer.
                                                               Bubblegum-vrouwtje
        Deze mysterieuze Schmolck staarde me aan op het strand van De Haan na een storm.

 
Schmolcken van afgebladderde verf en haken op de schuur van een boerderij.

Amsterdamse kabouter met de kleuren van de Hollandse vlag.
 Deze Schmolck-hond trof ik aan op een leegstaand gebouw waarvan de brievenbus met schuimisolatie
was dichtgemetseld.
 Deze Schmolck leeft in mijn badkamer waar de kat haar nagels heeft gescherpt in het behangpapier.
(Jaja, elk nadeel heb ze voordeel!)
                                                                Schmolck in de wolken
                                                               Houten Schmolck-vogel
                                              Dit is een vocht-in-de-muur-Schmolck.
                                                         Piraat met een houten been.
Voetballertje van zeeschuim.

Van bol tot beest! 03

KNUFFELBEESTIG!

Mijn handgehaakte knuffels spelen ook een rol in een verhaal voor kleuters.
Het gaat over Hanna en haar knuffelbeesten. Elk dier heeft zijn eigen naam en karakter.
Ze springen, kietelen en houden een kussengevecht. Dan in bad en tanden poetsen. Lodewijk
de leeuw leest nog een verhaaltje voor en Otto het varkentje snort een slaapliedje.
Als het uiteindelijk bedtijd is, zit het bed vol knuffels. Als Hanna er zelf nog maar bij kan!


                    Arnold het aardvarken plonst graag in bad en spettert met het water.
                   Aap Rosie is een beetje verlegen maar kan goed geheimen bewaren.
Jules is een rups. Hij wijst de weg naar dromenland.




Illuster 04

LUDO de vinnige LUIAARD
Ludo  de luiaard woont diep in het woud. Zijn vrienden zitten, liggen en hangen in de bomen. Alleen Ludo houdt niet van stil zitten. Hij slingert van tak tot tak tot hij uitgeput in slaap valt. Maar als hij wakker wordt zitten, liggen en hangen de andere luiaard nog net zo in hun bomen.
Misschien was Ludo de luiaard enkel vinnig in zijn dromen ...







Illuster 03


Nog meer vreemd volk:  De HUMAN-isten uit de reeks 'NO HUMAN'